Het oplijnen van 130 mensen kost al moeite

Filosofische beschouwingen over nut en noodzaak van computertechnologie, Artificial Intelligence en Machine Learning kunnen je behoorlijk vooruit werpen. Echter, zoals Rick Nillesen van de gemeente Beesel (Noord-Brabant) het formuleerde: ‘Wat er gebeurt als vier miljard mensen tegelijk worden geïnformeerd? Geen idee. Ik heb er soms al moeite mee om die honderddertig mensen van de gemeente Beesel op één lijn te krijgen.’

Foto Bob Bronshoff

Gevoel van eenheid
#gewoonanders, #gewoonsamen, dat zijn de motto’s van de gemeente Beesel. ‘Het draait bij ons om een gevoel van eenheid. We zijn een kleinschalige gemeente en moeten het met elkaar doen. We liggen achter in digitalisering en digitaal werken. Dat wil echter niet zeggen dat we als lokale overheid niet goed zouden functioneren. Daan Roovers zou er wel blij van worden, denk ik, zoals wij het aanpakken’, aldus Nillesen.

Kortste afstand naar burger
Hij is voortdurend op zoek naar de kortste afstand naar de burgers, om van daaruit de goede dingen te doen. ‘Wij zijn van dingen snel afhandelen en niet zo ingewikkeld doen. Al helemaal niet van opnieuw het wiel uitvinden. Ik voel me niet te groot om oplossingen van anderen te ‘lenen’. Ik zoek maatwerk voor onze inwoners, zodat zij zich thuis voelen. Dat maatwerk hoeft echter niet alleen digitaal te zijn.’

Balans tussen mens en systeem
Volgens Nillesen gaat het om de juiste balans tussen mens en systeem. ‘Ik zie een leefwereld en een systeemwereld. Die moeten met elkaar worden verbonden. Daarvoor moeten we met elkaar in gesprek gaan en blijven, zoals Daan Roovers al aangaf.’ Er treedt echter langzamerhand een soort participatiemoeheid op, ziet Nillesen. ‘We waren het eigenlijk al zat voordat we daadwerkelijk goed participeerden. Het batterijtje van de mensen raakt (te) snel leeg. Beesel is een kleine gemeente waar alles op kleine schaal gebeurt. Maak het dan niet groter dan het is.’

Netwerken en sociale context
Hij vindt netwerken en sociale context belangrijk. ‘Geef mensen wat ruimte binnen de gegeven kaders. Ze kunnen die verantwoordelijkheid heus wel aan.’ Daarover had Nillesen nog wel een anekdote over het afscheid van de burgermeester. ‘Er was uiteraard een receptie, maar het voelde niet goed dat we veel gemeenschapsgeld zouden besteden aan een groot afscheidsfeest. Daarop werd door enkele ambtenaren op social media aangegeven dat er een picknick in het park zou zijn vanaf een bepaalde tijd. Als iedereen nou gewoon kwam en zelf wat meenam, zou het toch nog een leuk feest worden. Het was even spannend of het zou werken, maar het park zat bomvol. Iedereen had elkaar op de hoogte gebracht en gehoor gegeven aan de oproep. Zo lieten we het initiatief bij de mensen zelf en ziedaar, zo kan het dus ook.’

Dat betekent echter een omschakeling. Nillesen: ‘De rollen van alle betrokkenen in dit speelveld veranderen. Zowel van raadsleden en gemeentelijke organisatie als van de burgers. De informatiemacht ligt niet (meer alleen) bij de overheid. Informatie is overal en altijd beschikbaar geworden voor grote massa’s mensen.’